Vanochtend rustig wakker worden met het geluid van de rivier hier voor de deur. Alsof het non stop regent, dus daar slapen we schijnbaar wel goed op. Door naar het ontbijt, minder luxe dan het 4 sterren hotel hiervoor, maar evengoed was er alles wat je nodig dacht te hebben.
Nog even langs de tourist info voor de laatste details en dan op naar Pilatus, speciaal bewaard voor deze dag met Peter. In de bus naar Kriens en dan nog een stukje lopen (bergop natuurlijk) naar de gondels.
Begon wat te sputteren, dus blij dat we droog in een privé-gondel konden zitten.
Bij het tussenstation even naar de wc, waar ze je wel even uitleggen hoe dat werkt.
Ook even een lading nieuwe pleisters op de tenen (het is wel een dingetje) en een snelle selfie halverwege.
Vervolgens in de massa-gondel, vol met een buslading Amerikanen, verder naar de top.
Bleek het best koud. En ik had Peter misschien verteld dat ie best zijn korte broek aan kon doen. Maar gelukkig had hij zijn vest wel mee. Boven op de top begon het te regenen, maar gelukkig konden we ons wel redden met het indoor entertainment (iets met Draken).
Peter zijn mooie wandelschoenen zorgden voor vuur en ik kon vliegen als mijn alter ego.
Uiteindelijk toch maar buiten gaan kijken, was gelukkig grotendeels overdekt, al was het niet echt gemaakt voor personen richting de twee meter.
Uitzicht was een beetje mistig, maar wel mooi!
Daarna met het steilste, tandwiel aangedreven, treintje weer naar beneden. Ging zo langzaam, dan wandelen waarschijnlijk nog sneller was. Wel onderweg weer koeienbellen-herrie, deze stonden best op een steil stuk.
Vraag me af of zo’n koe nooit uitglijd, en of ie dan helemaal naar beneden rolt. En of die dan ook weer teruggevonden wordt, want klingelen doet ie dan vast niet meer. Ik zou een GPS tracker op zo’n beest handiger vinden. En minder herrie. Maar dat terzijde.
We zaten in dat trage treintje. Moesten we halverwege ook nog stoppen om werklui mee te nemen, misschien moet ik ook maar echte bergschoenen. Zal vast minder blaren geven.
Vervolgens nog een keer pauzeren, dit keer om een passerende trein naar boven te laten gaan. Je hoopt dan maar dat de machinist de handrem er goed op heeft gezet, want zelf stapt ie daarvoor uit…
Maar het gaat natuurlijk om de experience. En de uitzichten.
Eenmaal beneden wachten op de boot die ons terug brengt naar Luzern.
Wel jammer van de regen, maar hebben we onze poncho’s ook even kunnen uittesten (ze werken).
‘S avonds even rondje winkelstraat Luzern, een drie verdiepingen giftshop door, compleet gevuld met Indiërs. Die worden hier met bussen gedropt. Daarna maar even een zijstraatje met bijzondere huizen.
De muur van Luzern bekeken, die heeft 9 torens op een rij, verbonden door een muur. Beetje nutteloze muur naar mijn idee. Is gewoon een muur, nergens om heen. Schijnt 1,5 meter dik te zijn, maar volgens mij is ie wel dikker dan dat.
Daarna maar gegeten bij de Coop (hier is dat een V&D, Bijenkorf, Etos, Bruna en supermarkt in één). En deze had een restaurant. Prima maaltijd, voor de zelfde prijs als McDonalds hier. Thuis kunnen we voor hetzelfde bedrag allemaal naar de McDonalds, maar dat terzijde.
Lekker in het hotel aan een bakkie gratis Nescafe oploskoffie, goedkoper dan de Starbucks en we hoeven er niet voor door de regen.
Leave a Reply