** Marjolein **
Vanochtend in alle rust begonnen. Een defecte afstandsbediening (toch wel essentieel) en een defecte douche van Theo (ook wel essentieel), deed ons de wandeling beginnen naar de receptie. Geen probleem, technische dienst zou er naar kijken. Op het resort rijden de hele dag twee trollies, die ons van de ene kant naar de andere kant brengen.
Heel handig, dus op weg naar de andere kant! Daar aangekomen hebben we ontdekt dat ze nog een zwembad hebben, eettentjes, winkeltje, verhuur van allerlei water-voertuigen, golfkarretjes en een heuse jachthaven. En wederom de vreemde vogels die Theo zo weet te spotten.
Snel uitgekeken, dus wij weer hup de trolly in voor een tussenstop op het noordelijke stuk strand. Tenminste, dat was het plan, ware het niet dat de chauffeuse uitgebreid haar trouwdag aan het vertellen was, aan een bijna bruidegom die ook in de trolly zat… En dus onze stop vergat… “I’m so sorry, I feel so bad”, Amerikaanse drama dus 🤗 Maar no problemo, gingen we gewoon iets verderop het strand op.
Ondanks de parasolletjes en ligbedjes toch maar niet besloten om te blijven (was al 32 graden, volgens Theo gevoelstemperatuur van 41 graden). De technische dienst was geweest, afstandsbediening vervangen en de douche, tsjah leest u maar:
De doucheknop moet je dus aan trekken, niet draaien, heel logisch 😂
Dus tussen 12 en half 4 maar even relaxen in ons airco-appartement.
Geen straf met leuk entertainment op tv 🙈 En direct maar warm gegeten, hadden we toch alle tijd voor. Tegen 4 uur in de auto, op weg naar de vuurtoren! Is toch al weer een rit van 35 minuten. Daar aangekomen waren we op zoek naar een mooie witte vuurtoren, bleek ons toch wat tegen te vallen…
Dan maar op het strand op zoek naar schelpen, waren er heel veel van. Heel veel “gewone” witte, maar wij (lees:ik) wilde juist de gedraaide. Best een mooi strand.
Ook wat vissers, wij liepen net langs een meneer die een red snapper had gevangen. Thomas en Lucas vonden het reuze interessant, vooral toen ze even mochten “aaien”. Liet ook nog even de tanden zien, waarna de vis weer retour zee ging (te klein).
Er waren bij deze vissers nog wat toeschouwers, die uit waren op het aas 😉 wederom wat vreemde vogels.
Dit is de winst van onze schelpentocht:
Eenmaal thuis, zag ik uit ons slaapkamerraam, deze vreemde vogel (waarom ik Theo riep om met zijn camera te komen).
Halverwege de trap, spotte ik beweging in het water, waarna ik heel enthousiast iedereen ging roepen!!
Dolfijnen! 🐬 Toch wel übercool om ze in het echt te zien, in het wild, gewoon uit ons raam!
Nog geen paar uur later werd ik ook nog even, als kers op de taart, getrakteerd op een naderende onweersbui (ik vind ze echt zo mooi).
Gaan wij nu de olympische spelen kijken, bij ons gewoon ‘s avonds 😎
Leave a Reply